Nasılsın?

+Nasılsın?

- (Beni boş ver. Beni unutalım. Tarihte mevcudiyetimden iz bile kalmasın. Beni siktir et. Ben ne ki, bir şey olsun. O doğduğum gün, hani çok sevdiğim tarih var ya, onu sadece Deniz doğmuş diye kutlayalım. Ben o kadar azaldı ki. İçi dolmuyor. Siz olayım ben alıştığım gibi. Sen de biz ol, ben dışında kalayım. Denklemine katma beni. Tüm çarpımların sıfır olur. Kendine bölme beni, bulamayız parçalarımı. Toplama yapamayacaksan, beni kendine ekleyemeyeceksen iyisi mi komple çıkar sen beni. Bütün olayım dört işlem benim. Matematiğim abaküs hesabı. Akıl, zeka yok benim hesabımda. Sağlama işlemim hak getire. Sonucum yanlış, sen de lütfen gidiş yoluma puan verme. Ben sıfırım anladın mı. Sıfır. Muamma öncem, sonram. Ne bir zararım, ne faydam. Bunların ötesinde iyiyim. Duymak istediğin bu. İyiyim çok iyi. Şimdi sen nasılsın diye sormam gerekir aslında, çünkü bu bir diyalog. Çünkü hep ben konuşmamalıyım. Sana söz hakkı doğmalı ama iyisin. Sorsam böyle söylersin. Sıradan cevapların alt metinsizliği beni delirtir. Düz konuşmalar, gereksiz detaylar... Derinliksiz ve yavan gelir. İçine içine bir şeyler saklıyorsun gibi gelir. Ya da öyle olsun diye umarım. Aklımda bir viyadüksün çünkü köprüleri benim kurmam gerekir. Çaba sarfetmem gerekir. Çok konuştum ya yine, fazla süsledim ya anlatacağımı, utandım ya yine tüm bu kelime kusmuğundan. Susamadım, serin kalamadım, o kadın olamadım işte. Tüm bunlara kocaman bir neyse. Neyse...) iyiyim. Sen nasılsın.

+ iyi .