Yelkenler fora

Kayalıklara çarpıyor ve kurtuluyordum. Gecenin eli değiyordu baldırlarıma hafif bir rüzgar karıştırıyordu saçlarımı ve ben bir küçük yelkenli, ful fora  kaçıp denize atıyordum kendimi. Hem dünyadaki en acıklı şey karadaki bir gemi değil mi?

kaç canım kalmış

          Yaşadığım hayatların hangisinde karşılaştık seninle bilmiyorum. Ölmediğim bir günde tatlı bir son bahardı sanki ilk karşılaşmamız ben her zamanki gibi çok fazla konuşuyordum. O zaman bilmiyordun ama şimdi biliyorsun. Huyumdur kelimelerin samimiyetine gizlerim duygularımı. Hem daha bir çok canım var öğrenebilmek için açık olmayı. Kaç kez ölürken 'gerizekalı, seviyorum seni' der bir insan. Hayır garip hikayelerimde bir karakter değilsin. Seni yazmadım daha, cesaret edemedim. ödlekçe bir tavır, bir tavırsızlık...oysa ölebilirdim her an, yaşlanınca ölebilirdi insan. Sıra arkadaşlarım ayrılırken birer birer hafızamın sınıflarından ben de hazırlanıyordum an be an. Ölüm uzak değildi, her an her yerde olabilirdi. Tuhaf tarafıysa işin hiç bir zaman ölmek korkutucu gelmemişti. Yapmak istediklerimi yarım bırakmak endişelendirmişti sadece. Belki bir çocuk doğuracaktım, belki bir köpek edinecektim, belki tarım yapacaktım, belki sefil bir hayat yaşayacaktım... belirsiz yarımlarımı tamlayacaktım ama nihayetinde. Bak kaç canım kalmış bilmiyorum. Bir sonraki yaşamımda karşılaşır mıyız dersin? Tıpkı sözleştiğimiz gibi o zaman...Ben biraz öleyim buraya, yine tatlı bir sonbahar gününde, sen beni tanı bu sefer. Sana küçük bir ipucu, yine çok konuşacağım ve hiç bir şey anlatmayacağım sana. O seferki beni yakala ve bırakma. Çünkü 'gerizekalı, seviyorum seni.'

konu: iş görüşmesi

+ Evet bize biraz kendinizi neler yaptığınızı anlatın.
- Kendimi anlatmamı istemiyorsunuz aslında. İlk önce bu konuda anlaşalım. Benden istediğiniz mimari bir süper kahraman olup her şeyi bilip her şeyi yapıp pekte para talebinde olmamam.Ben size kendimden bahsetmeyeyim iş tecrübelerimden bahsedeyim. Hepsinden ayrı ayrı nefret ediyorum. Yo yo mesleğimi sevmiyor değilim. iş tecrübelerimden nefret ediyorum. Gördüğüm uygulamalardan, çalıntı, aparılmış tasarımlardan her şeyin çala kalem yapılmasından, bas geççilikten nefret ediyorum. hayır firmanızla ilgili hiç bir fikrim yok ve sikimde de değil. Zaten birinizin birinizden farkı yok aslında. tek farkınız beni hangi isimle sömürdüğünüz. İşlerinizi takip etmiyorum çünkü Türkiyede beni heyecanlandıran hiç bir proje yok. Neden size başvurdum o zaman? Çünkü şimdiki işimde 4 aydır maaş alamıyorum ve noel babanın sevimli yardımcısı gibi neş'e içinde çalışamıyorum. Ve evet maaş beklentim bu çünkü gökyüzünde bir şatoda yaşamıyorum, anoreksiya hastası değilim ve çıplak gezmem söz konusu bile değil. Bu bilmem kaçıncı iş görüşmem istisnasız her ofis sizin gibi çok farklı, çok it, çok in olduğunu düşünüyor. üzgünüm değilsiniz. Yaptığınız projelerde ilginç değil, Çalışma şartlarınız muhteşem değil. Asgari ücretten yaptığınız sigorta kabul edilebilir değil. Cumartesi beni çalışmaya zorlamanız, akşam mesaisini bana doğru ittirmeniz benim ve meslektaşlarım üzerinde bir çeşit işten çıkarılma baskısı yaratmanız sevimli değil. Beni sikik başarılarınız sonucu ofis ortağı olduğunuz vurgusuyla daha çok çalıştırıp hırs dolduramazsınız. Heyecan ve hevesten konu açılmışken yeni mezunları düşük ücretlerle ve kötü işlerde kullandıkça 5 senelik tecrübesi olan bir mimarda heves ve heyecan bulamazsınız.Yüzümdeki sahte gülümseme ve cümlelerimdeki telaştan anlaşılmamıştır umarım hislerim ve beni işe alırsınız. Ya da almazsınız aslında o da çok umurumda değil. Hepinizden eşit oranda nefret ediyorum ön yargılarım değil ön nefretlerim var. Birazdan sorunuza yüzümde bir gülümsemeyle başlayacağım, sesimi saygılı bir tona getireceğim sanki aslında beni sömürecek kişiyle değilde mimar bir arkadaşımla konuşuyor gibi. Bende, sizde yaptığımız işleri büyüteceğiz, abartacağız. Neden mevcut işimden ayrılmak istediğimi sorduğunuzda da öğrenebileceğim her şeyi öğrenmiş olduğumu söyleyeceğim mağrur mağrur. Hadi bakalım size kendimi, neler yaptığımı anlatayım bakalım...