Hem ben...

 


         Hem ben... Ben böyle olsun ister miydim?
         Hem ben... Üç noktalar yutkunmak gibiydi. Sanki kelimeleri sıralamıyordum da kendi başlarına bir ahenk oluştursunlar diye bekliyordum. Belki hayata bırakırsam o derin esi gelecek planlarımı şekillendirirdi. Ama paraşütü açma kararını serbest düşüşe bırakırsam...
         Düştüğümü sandınız değil mi? Kandırdım. Hayal gücünüz çok kısıtlı. O üç noktada neler mi oldu? Uçabildiğimi keşfettim. Saçlarımı rüzgar yalamıyordu, manasız kafiyelere izin vermiyordum artık. Kaçıncı yeniydi edebi ruhumdaki devrim? 1.75 boyunda taş gibi hayallerimin gölgesinde yürüyordum. Kendine tutsak küçük özgürlüklerimle, dünyaya uyumlu isyanlarımla, aşka sayrılı bağışıklıklarımla büyüyordum.