Sıradan bir cumartesi gecesi, sıradan bir barda, sıradan bir şekilde bir adam, bir kadınla konuşmaya çalışıyordu;
+Yalnız mı oturuyorsunuz?
-?
+Rahatsız etmiyorsam size eşlik edebilir miyim?
Kadın bir an düşündü;
-Buyrun, dedi.
Adam nereden konu açacağını bilemez gibiydi, ani bir şekilde;
+Ne iş yapıyorsunuz?
Adam sorduğu sorunun basitliği altında ezilirken kadın durumun sıradanlığına uymayan bir yanıt verdi.
-Yalancıyım.
Adam güldü.
+Gerçekten ?
-Gerçekten yalancıyım
+Yani konuştuğumuz her şey yalan mı olacak?
-Yalan söyleyeceğim, bana inanabilirsin.
+Yalan söyleyeceğini söyleyen birine nasıl inanabilirim? Bu zaten bir paradoks oluşturmuyor mu?
-Doğru söyleyeceğime nasıl inanabilirsin; bu yalan söylemek değil mi?
...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder