6 Haziran 2014 Cuma

Adab-ı muaşeret

Her insanın bir laneti vardı bu yeryüzü denilen biraz kıvamlı çamurda; her birimiz lanetlenmis ve pislenmistik. Kodlanmıştı lanetlerimiz tüm auramıza. Tüm hareketin ortasında yine lanetimle başbaşaydım. Tüm uğursuzluklar böyle başlardı değil mi? Kalabalığın içinde tek başınayken. Kendini korunaklı bir sınırda yalnızlaştırmışken. saygılıydık hepimiz ne güzel sınırlarımız vardı.  

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder