Elma meselesi

Ne tahirler vardı gerçek hayatta ne zühreler. Konuşma yetisi edinmiş dangalak elmalar diyarıydı tüm dünya. Şaire uyduk bizde elmanın da bizi sevmesi şart mı diye sorduk kendimize? Elmanın bizi sevmesi şart değildi. Elma kendi başına futursuzca olgunlaşıp çürüyüp ölmekte özgürdü. Elmanın bir seçimi yoktu. Materyalist bir meyveden başka bir şey değildi. Hasatına bağlı olarak ederini karşılayan herkes elmadan bir ısırık alabilirdi. Meyveler böyle şeyleri çok da umursamazdı normal olarak. Ben elma severdim. Düşüncelerimde elma vardı. Bencilce elmaya sahip olmak istedim. Param çıkışmadı. Beni sevsin diye beklemedim. Fakat kafama düşüp yer çekimini yeniden keşfetmeme neden olmasına da gerek yoktu.