yine buluşuruz...

         


            Hiç bir şeyin tekrarı yok aslında yine buluşmayız. Görüşürüz der görüşmeyiz. Yapalım bunu tekrar, özlemişim der birbirimize yalanlar sıralarız. Hayatlarımız ayrılır ve tavında dövülür. Biz dayak sersemi başka yerlerde başka insanlara yine buluşuruz der ayrılırız. Yollar çatallaşır, çıkmazlara kadar seçimler yaparız. Seçimlerimizin hiç biri tatmin edici olmaz ve olması gerekenin bu olduğuna inanmaya başlarız bir süre sonra. Sonra bir yaz günü hava aniden soğuduğunda çalıştığım ofislerin birinde bunları yazarım ben. İçimde öldüremediğim o naif yer yine buluşuruz der ama buluşmayız. Çünkü hayat böyle bir unutuştan ibaret. Düşüp kalktığında parçalanan dizlerinin iyileşmesinden ibaret. Zamanını para ve saçma sapan somut meşgalelerle doldurarak harcamadan ibaret. Dünyaya çarpmayan meteorları sırt üstü yatıp izlemekten bir dilek tutmaktan ve tutulan dilekleri unutmaktan ibaret. Gün gelecek şanslı olanlarımız yaşlı bir şekilde uyanacak aklına 5 sn de olsa yine buluşmadığı o insan gelecek. sadece 5 sn boyunca... Bunları torunlarına anlatabilecek olanlar biraz daha şanslı olacak sadece. Ama torunları da onları dinlemeyecek, ellerinde günün teknolojisine göre oyalayan ne varsa ona gömecekler ufacık başlarını. Ve işte biz yaşlılar hasetle bakacağız vurdumduymazlıklarına ve şu anki aklımla senin yaşında olsaydım diye hayıflanacağız.Neyse daha fazla uzatmadan yine buluşmayız adam, asla tekrar buluşmayız...