623 den tavşan

   

      Dünya 62'den tavşan yapanlar için yaşanması oldukça kolay bir yerdi. Oysa biz 623'den doğru tavşanı yapmaya çalışanlar için kafa karıştırıcı ve bilinmezlerle doluydu. Kimse bizi tanımıyordu. Biz 623'den tavşan yapanların hikayesi hiç anlatılmadı. Hiç bir filmde, hiç bir hayatta başrol olmayı başaramamıştık.Talihsizce devrildiğimiz bu kara delikte sonsuzluğa yuvarlanmaktaydık. Birbirimize bile yardım edemiyor, insan temasının açlığıyla dolu ruhumuzu, vücudumuzun sınırlarına hapsedemiyorduk. Hangi oranda gerçek, hangi oranda hayaliydik? 623'den tavşan yapan salaklardık. Aşk mektupları yazıp göndermeyen, kusursuz anların kusursuzluğu bozulur diye anı zamana yaymaktan imtina eden, UV filtreli gözlüklerle dolaşılan bu yakıcı ve bozucu dünyaya; çıplak ve bozuk gözlerle bakan bir grup salak...Herşeye geç kalmamız da cabasıydı.
      Bugün bizim için yine zor bir gündü. Bir gün birlikte mi yazılırdı? En nihayetinde hayat yine akıp gitmekteydi, biz geç kalmakta , hayatı bir kenarından tutup üzerimize çekememekteydik. Hem zaten hayatı üzerimize çeksek bile ayaklarımız dışarıda kalıyordu. Biz dediğime bakmayın aslında biz bendim.  Ben kalabalık değilim, ben sadece 623'den tavşan yapabilirdim.