palyaçolar ve kağıt kesikleri

      Palyaçolar komik değildir. Zira kağıt kesikleri de. Biri sizi korkudan biri sizi kan kaybından öldürebilir. Aciz bir insan olduğunuzdan her şeyden korkarsınız ve her şey ölüm sebebinizdir. Gelecekten, geçmişten, sokaklardan, erkeklerden, kadınlardan, trafikten, işlerden, sorumluluklardan, sorumsuzluklardan, tek gecelik ilişkilerden, uzun ilişkilerden, çok konuşmaktan, konuşamamaktan, sesini yükseltmekten, hep içine atmaktan, duygularınızın kabına sığmayıp patlamasından, ya da yakınınızda birinin kendini patlatmasından, hırsızlardan, serserilerden, polislerden, askerlerden, devletten, halktan, vakıflardan, nefessiz kalmaktan, yargısız infazdan, fikirlerden, zikirlerden, işkenceden, vahşi hayvanlar tarafından yenmekten, vahşi güruh tarafından linç edilmekten... Yaşadığımız coğrafyada hem palyaçolar beni korkutur hem de bu kağıt kesikleri beni öldürür.
Oysa ben şimdi ölmek istemem. Ne yapmalıyım şeffaf plastik bir balonun içinde yuvarlanmalı mıyım aranızdan? tüm kağıt kesikleri, kalp kırıkları, palyaçolar, tüm ani ölümler, ölüme yoğrulmuş sokaklar, tatil edilen okullar, sokağa çıkma yasakları... hepsinin yanından mı geçmeliyim, kayıp gitmeli miyim bu coğrafyadan bir yıldız gibi? Nereye gitmeliyim? Dünyayı adımlasam bulur muyum orayı? Büyük çaresizliğimizle devam ediyoruz günlük yaşantımıza, çünkü insan aciz bir canlı.