Bu gece

Bir rengi olsaydı bu gecenin kesinlikle katran kara olurdu. Gökyüzünde ay yok eminim hava kapalı. Bir ismi olsaydı bu gecenin ismi alfabenin en uyumsuz harfleriyle dolardı. Bir şiir olsaydı bu gece uyaksız ve redifsiz olurdu. Ben biri olsaydım bu gece uyuyor olurdum. Yaşasaydım gerçekten aşk olurdum. Mutlardan mutlu olurdum. Resimler yapar, şarkılar söyler sıcacık olurdum. Ruhumun tinini bulur göz bebeklerimden dışarıya akıtırdım. Sıkıcı ve kasvetliyim. Paletimden renkler seçip geceyi boyayabilsem, ellerimin soğukluğunu geçirebilsem, kırıklarımı bir ameliyatla aldırabilsem belki tam olurdum. Kayalıklara çarpsa bu gece, bu gece dağılsa dünyanın binbir köşesine. Sonra yaşayan ben çıksa bir yerlerden ve başlasa bir maceraya. Arasa, bulsa birleştirse. Tedavi etse bu geceyi. Bu gecenin iyileşmeye ihtiyacı var. Eksiklerinin tamlanmasına, düzgün bir anlaşmaya, ortak paydada buluşmaya, kemikleşen ön yargıların kırılmasına, büyük değişime. Huzursuz bir ölü bu gece. Dua etsem geçer mi bu gece. Ölüm ol hemen ol gece.