'Yemek tarifi gibi dedi,yemek yapar gibi...yemek tarifi yazar gibi.3 insan biri kadın,hepsini bir kaba kıralım,özleşene kadar karıştıralım.Sonra biraz talih, biraz çaba, olayların kabarması için biraz entrika, benmari usülü eritilen bir parça vicdan koy hayata, takriben 15-20 sene bekle' dedi.
Sustum.Kalemim kağıda değmeye korktu. Aralarından buz gibi bir hava akımı geçmekteydi. Kalem kağıda değdi, kağıt kalemi öptü.Hava akımı giremedi aralarına, söylenenleri düşünmediler.Bu kadar basit olamazdı.Uğruna mürekkebini bitirmişti kalem, defter yapraklarını...Ama bu kadar basitti. 1'i kadın 3 kişiyi iyice kırıp karıştırınca ortaya böyle bir hikaye çıkıyordu.Elleri soğumuştu bu gerçekle, kalemi artık rahat bırakıp defterin arasına attı.İki soğuk elini yüzüne kapattı.Karşısında halen durmakta olan hayale şöyle elini salladı. Sisli görüntü sinir bozucu yüz ifadesiyle biraz bulandı sonra hepten dağıldı.Eli vazifesini tamamlayınca geriye yüzünün açıkta kalan kısmına döndü.Otuz gündür sürmekte olan tıkanıklığıyla kalakalmıştı.25 yaşının son iki ayında önce tembellik gibi yaklaşmış sonra iyice kendisini belli edip yakasına yapışmıştı tıkanıklık.Her geçen gün daha da sıkarak ellerini,yuvarlak boğumlu parmaklarını derisinin altına, nemli nefes borusuna kadar geçirdi.Hikayeler yazamıyordu.Artık peşpeşe birbirini kovalayan o hikayeler yoktu.Herkes gibi bir insan olmuştu aslında.Ama bu ona garip geliyordu. Herkes gibi olmak başka sesleri, başka hayalleri duymamak, başka insanlarla tanışmamak...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder