Kağıt heyecanlandı.Kanı tutuşmaya daha mürekkebin o kendine özgü kokusunu aldığı ilk anda başladı. Kalem sevindi yine beraberlerdi. Bir romanlık,bir serilik bir sevdaydı onlarınki.Lütfen dedi kalem ,lütfen aklında yanyana dursun kelimeler.Kafiyeyle redif kolkola girsin. De'leri da'larıyla beraber kurallı cümleler yaratsınlardı. Beyin düşünsündü. Sıralasındı her birşeyleri, karar verip karalasındı.
Umarım bu sefer gerçek bir şeyler hakkında yazarım dedi kalem. Umarım seninle gerçekleri haykırırız defter. Umarım. Umulan herşey gerçek olur. Ummak bir sonsuz umman adeta; durgun olgun umultular buldum bu denizde,sanki buraya düşünülüp ölmüşlerdi. Canlandırmayın emri var gibi hareketsiz ve çabasız...Yeniden kağıt üzerinde gezinip aşkını icra etmeye başladı kalem; kafiye ve redif birer birer atladılar yorgun omuzlarıma-aşklarının hasadıydılar kağıt ve kalemin-...Aşk biterdi bazen...
Bazen kalırdı...
Bazen sadece yazı kalırdı...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder