Sevgili günlük diye başlayabilirim galiba zira bu blogu benden başka okuyan olacağını zannetmiyorum. Hayatla ilgili büyük büyük konuşmak istiyorum şu anda. yaşımdan büyük çıkarımlar yapmak ahkam kesmek pek fazla. 40 yaşındaki insanları söylemlerimle uyuz etmek. Ne bilir ki bu küçük desinler istiyorum. bu küçük desinler, densiz desinler. Çünkü farkındayım ki büyümeye başlıyorum. Ve bu hiç hoşuma gitmiyor. Büyüdüğünün ayırdına varmak en fenası. Peter Pan olmak için fazla büyüdüm Don Quixote olabilmek için fazlaca gencim. Kazanılamayacak savaşlara giremeyecek kadar temkinli. Oysa girdiğim hiç bir savaşı da kazanamadım bugüne kadar. Ama kazanma olasılığımın olması yine de heyecanlandırıcıydı. Bu çabalamamı sağladı.Çabalarımın sonucunda kalp çarpıntısı kazanmış olabilirim. Aşık olmak babındaki değil kesinlikle kalbinin dışarı çıkacak denli hızlı çarpıp seni rahatsız etmesi...
Olsun her şey olacağına varır diyerek mukadderatçı bir biçimde açıklayabilirim dünyayı ama çok sıkıcı olur heralde.
HAYAL ETMEKTEN VAZGEÇMELİ!
Ne yazık ki olmuyor vazgeçemiyorum hala defterlerin son sayfasını daha güzel birşeyler yazmak için boş bırakıp, hala cümlelerimin sonuna nokta bekleyen yüklemleri yerleştiremiyorum. Virgülle çözmeye çalışıyorum tüm kafa karışıklığımı. bitmemiş her şeyin iyi bitme olasılığına oynuyorum atımı. Ne kadar herkes gibi olmaya çalışsamda olmuyor. Ben bir UNİCORN'um
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder